Ticket to Paradise (15+)

‘You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one’ (Imagine, John Lennon)   Het buurmeisje dat 5 keer per dag bidt en zichzelf bewaart voor de ware. De groenteboer die armen te eten geeft. De sporter die naar goud streeft. De jongen die steelt voor een vette BMW. De Moeder Theresa die voor iedereen zorgt. De politicus die zich bezighoudt met klimaatverandering. De zakenman die voor het grote geld gaat. De journalist die strijdt voor vrijheid van meningsuiting. De jongen die zichzelf opblaast in de naam van…   ‘Ticket to Paradise’ gaat over idealen, strijd en opgeven. Op zoek naar zingeving. Een beeldende collage-voorstelling, waarin dans, spel en beweging elkaar in dynamisch tempo afwisselen. Geïnspireerd op de oud-Perzische theatervorm Tazië, met als uitgangspunt religieuze figuren die door hun martelaarschap een voorbeeld worden van de ultieme strijd om een persoonlijk doel te bereiken.   Egoïst of altruïst, individu of het grote geheel, activist of pacifist, dromer of realist? Of gewoon jezelf? Wat is jouw doel en welke prijs ben jij bereid daarvoor te betalen?             Dans, spel en creatie Els Alkemade, Collin van den Broek, Ryan Djojokarso, Vincent Morelle, Petra Pekolj, Wensley Piqué  Concept, regie en choreografie Sassan Saghar Yaghmai  Regie: Marjan Barlage  Assistentie choreografie Melissa Ellberger  Spelcoaching Merel van Gaalen, Victorine Plante  Decorontwerp Ascon de Nijs  Decorbouw Brinkman Decor  Kostuum Marjo van der Pols  Lichtontwerp Bernd Wouthuysen  Muziek editing Mark Bergwerff  Techniek Evelements  Tourneebegeleiding Annelieke Plugge  Met dank aan Alan Yadegarian, Sahand Sahebdivani     Speellijst:  5 & 6 januari, 20.00 uur, Utrecht, Theater Kikker, 030-2319666 (try-out) 7 januari, 20.00 uur, Utrecht, Theater Kikker, 030-2319666 (première) 8 & 9 januari, 20.00 uur, Utrecht, Theater Kikker, 030-2319666 20 januari, 20.30 uur, Eindhoven, Plaza Futura, 040-2946848 21 & 22 januari, 19.30 uur, Amsterdam, De Krakeling, 020-6245123 26 januari, 20.30 uur, Zaandam, Zaantheater, 0900-3344553 28 januari, 20.30 uur, Amersfoort, Theater De Lieve Vrouw, 033-4226555 5 februari, 20.30 uur, Tilburg, Theater De NWE Vorst, 013-5328532 9 februari, 20.15 uur, Groningen, Stadsschouwburg Groningen, 050-3680368 11 februari, 20.30 uur, Dordrecht, Schouwburg Kunstmin, 078-6397979 17 februari, 20.15 uur, Houten, Theater aan de Slinger, 030-6351024 18 februari, 20.30 uur, Den Haag, Theater De Regentes, 070-3637798 25 februari, 20.30 uur, Oss, Theater De Groene Engel, 0412-405504 1 maart, 20.00 uur, Veenendaal, Theater De Lampegiet, 0318-540141 3 maart, 20.30 uur, Rotterdam, Rotterdamse Schouwburg, 010-4118110 4 maart, 20.30 uur, Haarlem, De Toneelschuur, 023-5173910 12 maart, 20.30 uur, Arnhem, Schouwburg Arnhem, 026-4437343 13 maart, 20.30 uur, Purmerend, De Verbeelding, 0299-411234 18 maart, 20.00 uur, Amsterdam, Podium Mozaïek, 020-5800381 (LET OP, GEWIJZIGDE AAANVANGSTIJD!) 24 maart, 20.30 uur, Zoetermeer, Stadstheater, 079-3427565 25 maart, 20.15 uur, Woerden, Het Klooster, 0348-423066 Recensies:   “Andere theater- en dansgroepen zouden er een moord voor doen: tijdens de première van Ticket to Paradise van DOX zit de zaal bomvol met jonge mensen, meest twintigers, en van divers cultureel pluimage. […] Één van de twee oprichters, Sassan Saghar Yaghmai, is zelf zonder diploma als economiestudent en politiek activist gevlucht naar Iran, via Turkije, naar Nederland, ‘stap voor stap dichter bij democratie’, aldus zijn samenvatting. Nu bij de première van zijn danstheaterstuk Ticket to Paradise constateert hij samen met artistiek leider Hildegard Draaijer dat hun DOX voor veel jongeren inderdaad een ‘ticket to paradise’ bleek. Of beter: een overstapkaartje.” Volkskrant 9 januari 2010, Annette Embrechts   “Ticket to Paradise gaat over het navolgen van idealen. Een breed en beladen thema dat soms er specifiek en soms juist uitermate vaag is. […] Choreograaf Sassan Saghar Yaghmai voorkomt dat het stuk te prekerig of maatschappelijk verantwoord wordt. En wat ontbreekt in de samenhang maakt hij goed met sterke beelden en intense dans […]. Vooral het moment waarop alle dansers met een t-shirt over hun hoofd op het podium staan, blijft hangen. Individuen – letterlijk – teruggebracht tot een stukje pulserend vlees. Dodelijk simpel, maar wel uiterst effectief.” Het Parool, 12 januari 2010, Bregtje Schudel   “In de dansvoorstelling ‘Ticket to Paradise’ van DOX zoeken de dansers hun grenzen op. Hoe ver kun je gaan met het vernederen van een vriend? Wat is het omslagmoment waarop hij terugslaat? Wanneer is vechten iet langer speels, maar agressief? Is het leuk of pijnlijk om net zolang te flirten tot de ander in de war raakt? De choreografieën zijn een fysieke uitputtingsslag en de dansers lijken soms bijna een blessure op te lopen. […] Choreograaf Sassan Saghar Yaghmai geeft de voorstelling een sterke fysieke spanningsboog. Als de hoogste top is bereikt en de dansers niet nóg verder door hun grenzen heen kunnen gaan, komen ze in rustiger vaarwater terecht. Het is de stilte na de storm waarin louterende muziek klinkt. Plotseling is het uitzicht weids en verstilt de bewegingstaal in mooie meditatieve momenten. De hoge achterwand heeft draaiende panelen […] Het doet vermoeden dat er achter de wereld op toneel nog een andere wereld schuilgaat. Die je met een ‘ticket to paradise’ kunt bereiken? Hier zou de voorstelling gemakkelijk in een zweverige boodschap kunnen eindigen. Maar DOX kiest met humor de weg van de minste weerstand. […] ‘Ticket to Paradise’ maakt gelukkig geen statement, maar laat het verlangen zien om te dromen..” Trouw, 27 januari 2010, Anita Twaalfhoven   “Choreograaf en regisseur Sassan Saghar Yaghmai vraagt zich in Ticket to Paradise af wat mensen er voor over hebben om naar het paradijs te gaan. Hij maakt daarbij gebruik van prachtige beeldende fragmenten, zoals een intens gedanste scène over een meisje dat haar kuisheid wilt bewaren, uitgebeeld met een appel waar ze de grip op verliest. In deze fragmenten worden steeds meer interessante personages zichtbaar in de acteurs/dansers. Vanuit de thematiek van de voorstelling heeft de choreograaf/regisseur een aantal esthetische beelden gemaakt, waarbij zijn eerste doel duidelijk is. Alles moet er mooi en vloeiend uit zien. Dat is gelukt. De boodschap en de doelstelling het publiek over het thema na te laten denken, lijkt in de uitvoering van minder groot belang. Het decor bestaat uit een halve cirkel van staande, draaiende platen, die als grens van het speelvlak functioneren. Maar er zijn ook deuren, waardoor de acteurs/dansers opkomen en waar licht- en schaduweffecten mee gemaakt worden. Het subtiele lichtplan helpt enorm bij het oproepen van de juiste sfeer. De castleden leveren voornamelijk een geweldige prestatie in hun dans. Het is altijd perfect getimed en ziet er prachtig uit. Zij beheersen hun lichaam perfect, zowel in spanning als ontspanning.” Toneelblog.nl, 23 januari 2010, Ludy Graffelman   “DOX is ván en vóór jongeren. Talentontwikkeling en educatie van jongeren staan bij deze theatergroep hoog in het vaandel. Het resultaat is een moderne, intense en krachtige dansvoorstelling van een jonge, multiculturele cast. Zware thema's worden daarbij niet uit de weg gegaan. […] Religie vormt dan wel de basis van de show en komt soms aan het oppervlak drijven, het overheerst niet. Meer dan dat is de voorstelling een aaneenschakeling van gedanste verhalen en rituelen. De dansers vertellen hun verhalen door muziek, ritme, veelzeggende gezichtsuitdrukkingen en extreem expressieve bewegingen. De choreografieën […] zijn zeer verrassend. Traditionele rollen worden omgedraaid wanneer het de meiden zijn die de jongens de lucht in tillen of over hun rug heen rollen. Dan weer danst iedereen blind met een shirt over het hoofd en worden er halsbrekende toeren uitgehaald waarbij enkel dankzij de perfecte timing niemand zich ernstig bezeert. DOX gaat voor het shockeffect. Een verhaal of dans begint lieflijk of alledaags, maar krijgt dan een lugubere draai. Er is bijvoorbeeld een innemende scène waarin het Eva-personage met appel haar Adam op kinderlijke wijze probeert te verleiden. Dan blijkt hoe snel een onschuldig spel kan verzanden in seksueel geweld. En ook een verhaal over een jongen met zijn eerste adventkalender vol chocolaatjes gaat bijna naadloos over in religieuze geseling. Juist deze combinatie van onschuld en geweld, doet je haren af en toe rechtop staan. Het 15+ advies voor de voorstelling wordt dus niet gegeven om interessant te doen. Kortom, Ticket to Paradise blijft boeien door het constante overschrijden van de grens tussen licht en donker en de energieke en intense bewegingen van deze talenten van de toekomst.” Univers, 28 januari 2010, Linda Mous